Memento Mori

Ik heb sinds kort een munt in mijn broekzak. Het is geen euro, geen twintig cent, geen tien cent, het is zelfs helemaal geen geld maar een token. Een visuele en fysieke reminder. Aan de ene kant van de munt staat ‘Memento Mori’ met daarbij de afbeelding van aan schedel. De andere kant van de munt bevat de tekst ‘You could leave life right now. Let that determine what you do and say and think.’ Samen met de afbeelding van een zandloper.

Memento Mori betekent zoveel als herinner de dood of gedenk de dood. Denk aan de dood, denk aan je sterfelijkheid. Misschien denkt iemand wel, ‘Wat een opbeurend iets om dagelijks aan herinnert te worden zeg!’ Waarop ik antwoord, ‘Dat is het inderdaad.’ Weet je waarom? Omdat onze sterfelijkheid alles in het juiste perspectief zet. Ik zou het leven nu kunnen verlaten, dus wat maakt het uit als ik wat langer moet wachten bij de kassa? Waarom zou ik me druk maken om die weggebruiker die niet 100 maar 90 kilometer per uur rijdt? Waarom zou ik me laten verleiden om ruzie te maken of gefrustreerd te worden om iets kleins en onbenulligs? Ik zou op dit moment het leven kunnen verlaten, ik zou nu kunnen sterven. En dan?

Misschien kunnen we pas écht leven als we dagelijks geconfronteerd worden en leven met de gedachte dat we nu zouden kunnen sterven. Maar de dood maakt ons oncomfortabel. Het liefst denken we er niet aan en praten we er overheen, ook al is de levensverwachting in Nederland aan het stijgen (op dit moment is de levensverwachting voor mannen 77 jaar en vrouwen 75 jaar). Er komt een moment dat jij zult sterven, er komt een moment dat ik zal sterven. Dat is de realiteit, dat is een gegeven, een feit.

Een dagelijks herinnering hieraan helpt mij om mijn keuzes in het juiste perspectief te zetten. Dat is niet het enige positieve. Door herinnert te worden aan mijn eigen sterfelijkheid ontstaat automatisch een telescoop naar het hiernamaals. Wat is daar? Waar ga ik naar toe na mijn aardse leven? Wat is de dood? Waarom zal ik eens sterven? Die vragen leiden mij direct naar het Evangelie, niet als goedkoop antwoord maar als rijke inhoud. Want we belijden dat de dood uiteindelijk het loon is op de zonde, het is de straf die onvermijdelijk over ons allemaal komt. En dan? Heeft de dood het laatste woord? God zij dank niet!

De Levende Zelf is gekomen om de straf op de zonde op Zich te nemen om zo leven te brengen aan hen die anders voorgoed dood zouden zijn. Door de dood heen is leven ontstaan, want Hij stierf maar stond na drie dagen en drie nachten op uit het graf. De dood kon Hem niet verslaan, de dood kon Hem niet houden. Hij is machtiger, groter en heerlijker dan de zonde, dan de dood. Hij leeft nu voor altijd. Degenen die in Hem geloven zullen eens sterven, dat is waar, maar de dood is nu geen eindstation maar een doorgang naar een nóg voller, nóg heerlijker leven.

De munt met daarop ‘Memento Mori’ wordt daardoor een verkonding van het Evangelie elke keer als ik het zie of aanraak.