Een bemoediging voor een ontmoedigd hart

Je voelt je alleen. Hopeloos, leeg en verward. Hoe kun je je nou zo voelen? Er is niets in je leven waarover je kunt klagen. De mensen om je heen zijn gezond, je hebt een huis, eten, werk, vrienden. Alles lijkt goed aan de buitenkant. En toch, je bent ongelukkig, ontmoedigd. Moedeloos, misschien is dat het wel het goede woord. De mensen om je heen zien het niet want je weet precies hoe je het masker op moet zetten. Maar diep vanbinnen voel je je verslagen. Open en eerlijk zijn over je gevoelens en je diepste zijn lijkt onmogelijk. Wat een diepe eenzaamheid kan zich toch verschuilen achter het uiterlijk. Mensen moesten eens weten. Oh ja, naar de kerk gaan doe je wel want dat hoort erbij. Je bent Christen en zo hoor je je toch niet zo te voelen? Die eerste dagen van je wandel met de Heere waren zo goed, zo vol liefde en vrede. Maar nu denk je dat dat wellicht nooit echt geweest is, want kijk nou eens hoe je er nu bij zit, hoe je je nu voelt. Dat kan toch nooit echt zijn? Je proeft het aan alles, je weet het zeker, het gaat niet goed met mij. Je bent depressief, ontmoedigd, verslagen en alles in je schreeuwt om rust, om vrede.

Beste lezer, als bovenstaande iets omschrijft van hoe jij je nu voelt, klik dan niet weg. Ik geloof namelijk dat ik een bemoediging heb voor je, een boodschap van hoop in dit donkere dal waarin jij je nu bevindt. Ik ken die plek, ik weet wat het is om op de bodem van de put te leven, zonder hoop op herstel, zonder licht, zonder vrede. Vechtend om het hoofd boven water te houden wanneer je telkens onder water verdwijnt. Er is zelfs een grote kans dat deze bemoediging niet doordringt tot je hart. Neem het dan aan, ook al schreeuwt alles in je dat het niet kan.

In Jesaja 50:10 staat het volgende

Wie is er onder u die de HEERE vreest, die luistert naar de stem van Zijn Knecht? Als hij in duisternissen gaat en geen licht heeft, laat hij dan vertrouwen op de Naam van de HEERE en steunen op zijn God.

Matthew Henry schrijft bij dit vers: “Hier wordt troost gegeven aan de terneergeslagen heiligen, en zij worden aangemoedigd om te vertrouwen op Gods genade.”

En hij geeft een paar handvaten wat wij als christenen moeten doen als we ons in een periode van duisternis bevinden. Als de hemel gesloten lijkt, de gemeenschap met God afneemt en het lijkt alsof je helemaal alleen ronddoolt in het pikkedonker.

  • “Hij moet betrouwen op de naam des Heeren, op de goedheid van Zijne natuur en hetgeen Hij van Zichzelf heeft bekend gemaakt, van Zijn wijsheid, macht en goedheid. De naam des Heeren is een sterke toren; hij moet daarheen lopen. Hij moet hiervan zich verzekerd houden, dat, indien hij voor Gods aangezicht wandelt, hetgeen iemand doen kan ofschoon hij in duisternis wandelt, hij God algenoegzaam voor hem bevinden zal.”
  • “Hij moet steunen op zijn God, zijn Verbondsgod. Hij moet vasthouden aan zijn verbondsbetrekking met God, en God zijn alles in alles noemen. Hij moet als Christus aan het kruis zeggen: Mijn God, mijn God! Hij moet gaan staan op de beloften van het verbond en daarop al zijn hoop bouwen. Wanneer een kind van God geneigd is om neer te zijgen, zal hij God algenoegzaam bevinden om hem staande te houden. Hij moet vertrouwen op Christus, want Gods naam is in hem (Exodus 23:21), vertrouwen in Zijn naam: De Heere onze gerechtigheid, en aan God als zijn God, in en door den Middelaar zich vastklemmen.”

Of het nou licht is of duister in je leven, God is en blijft dezelfde tot in alle eeuwigheid. Hij heeft Zichzelf bewezen een God te zijn die zorgt en ziet. Zelfs in de diepste diepte of op de hoogste hoogte, God is daar. God is in jouw duisternis. Ontmoet Hem in de duisternis en zie dat Hij zelfs daar is en over je waakt. Ook al schreeuwt alles in je dat het niet zo is, vertrouw op de Heere en Zijn karakter. Dat is de enige grond waarop jij en ik kunnen staan. Hij heeft Zichzelf geopenbaard in Zijn Woord – al het andere is drijfzand. Je gevoel is niet te vertrouwen, je gedachten zijn nu niet te vertrouwen. Er is maar één weg om vol te houden en dat is om te vertrouwen en te steunen op de Naam van de Heere.